Medhouse 6.09.2017-30.06.2018
Tresna - jesienny wypoczynek
ładowanie...

21 września 2017

Imieniny:

ładowanie...

złóż życzenia

Znak zodiaku: Panna
sprawdź horoskop

Ogłoszenia:
  1. Motoryzacja
  2. Nieruchomości
  3. Lokale
  4. Mieszkania
  5. Handel
  6. Usługi
  7. Finanse
  8. Zdrowie i Uroda
  9. Nauka
  10. Praca
  11. Podaruję
  12. Różne
  13. Dodaj ogłoszenie
Władze ROW Rybnik uważają, że spółka Ekstraliga niesłusznie ukarały klub za przewinienie jednego zawodnika i złożyły odwołanie. Decyzje muszą zapaść jeszcze we wrześniu, bo w pażdzierniku ruszają baraże o utrzymanie na najwyższym szczeblu.
20.09.2017
1
Zakład wciąż jest własnością francuskiego koncernu EdF, który jednak prowadzi z PEC rozmowy na temat ogrzania domów w mieście i okolicy.
20.09.2017
1
Gdyby nie to, że 37-latka akurat przechodziła w pobliżu i zareagowała, widząc omdlałego mężczyznę w przenośnej toalecie, mogłoby dojść do tragedii.
19.09.2017
2
Uczennica Zespołu Szkół nr 1 wspięła się na cmentarny krzyż, uszkodziła figurę Jezusa, kładła się na grobie przykryta wieńcem, który pewnie zabrała z innego grobu. Jej brat robił zdjęcia, które trafiły do sieci...
18.09.2017
0
Z powodu przeraźliwego ziąbu ludzie zaczęli palić w kotłach i stężenie pyłu zawieszonego w powietrzu przekroczyło graniczną wartość o 200 procent.
18.09.2017
9
Na wzgórzu, nieopodal Zameczku, powstaje obserwatorium, jakiego nie ma w całej Polsce, a może i na świecie.
21.09.2017
0
Jak babcia Jadwiga poznała się z bratem
12.07.2017   Region   Publicystyka z regionu   Wydanie: 2017/28 (3126)

Pan, który zrobił Jadwidze miejsce w pociągu, okazał się jej najstarszym bratemNiegdyś w wielu domach różnica wieku między rodzeństwem nierzadko sięgała pokolenia. Tak też było w przypadku mojej babci i jej brata, którzy z tej racji poznali się przy okazji pogrzebu swojej babci, ale połączyła ich więź silniejsza od śmierci!

Rodzina mojej babci Jadwigi przez ponad trzydzieści lat mieszkała w Rudzie (obecnie nazywanej Śląską). Jej ojciec imieniem Franz był sztygarem w jednej z rudzkich kopalni, jednak w roku 1904 moi pradziadkowie wraz z dorastającymi już wówczas dziećmi przenieśli się w okolice Nysy, gdzie mieszkała owdowiała matka Franza. Moja babcia była najmłodsza z licznego rodzeństwa. Oprócz kilku sióstr miała też czterech braci: najmłodszy z nich – miał na imię Alojzy – był niewiele od niej starszy, zaś najstarszego – Augustyna, który w momencie jej narodzin odbywał służbę wojskową, a potem zamieszkał na stałe w Niemczech – znała tylko z opowieści rodziny.

Takie to jednak były czasy, że duża różnica wieku wśród rodzeństwa zdarzała się w niemal każdym domu. Dziś to zdarza się rzadziej. Po raz pierwszy i ostatni moja babcia i jej najstarszy brat spotkali się na pogrzebie swojej babci, która jak wspomniałam mieszkała w okolicy Nysy. Choć widzieli się tylko raz, to tych dwoje ludzi (czyli Augustyna i moją babcię) połączyła jednak szczególna więź, która była, jak się później okazało, silniejsza niż śmierć, choć musiało minąć wiele lat, aby się objawiła. Cała ta historia jest niezwykła i bardzo ciekawa, a jej początki sięgają roku 1920. Moja 18-letnia wtedy zaledwie babcia od roku przebywała u zamężnej siostry mieszkającej w Rudzie (Śląskiej) i tam zastała ją wiadomość o śmierci jej ukochanej babci.

Ponieważ siostra Jadwigi akurat była wtedy w połogu, dziewczyna pojechała do rodzinnego domu sama. W przeddzień pogrzebu wsiadła w Katowicach do zatłoczonego pociągu podążającego do Opola, a tam po dwóch godzinach oczekiwania przesiadła się do następnego składu, który jechał w kierunku Nysy. Ponieważ podróż trwała już kilka godzin, Jadwiga była bardzo zmęczona i głodna, dlatego szukała miejsca, gdzie mogłaby choć na chwile spocząć. Zaglądnęła po kolei do kilku przedziałów, ale wszędzie panował niezmierny tłok.

W ostatnim wagonie, do którego również zerknęła, też było sporo ludzi, że już wycofywała się zniechęcona. Nagle jej uwagę przykuł mężczyzna w średnim wieku siedzący przy drzwiach, który spojrzał na nią, a potem dał jej znak ręką, żeby weszła do środka. Następnie podniósł z siedzenia swoją podręczną torbę i położył ją na kolanach, żeby Jadwiga jakoś mogła spocząć. Miejsca było tylko tyle, że z wielkim trudem można byłoby usiąść raptem na jednym pośladku, ale pasażerowie siedzący na tej ławce ścieśnili się i dodatkowa pasażerka zmieściła się bez trudu. Mało tego: usłużny starszy pan poczęstował ją nawet swoją kanapką. Podczas rozmowy okazało się, że jadą w tym samym kierunku, więc razem przesiedli się w Nysie.

Potem ów miły pan wysiadł na dworcu w miejscowości X, a babcia pojechała o jedną stację dalej, do swojej rodzinnej wsi, do której kolej docierała dopiero od niedawna. Spotkanej przed domem matce Jadwiga opowiedziała o dziwnym spotkaniu w pociągu, mówiąc, że czuła się zupełnie tak, jakby tego napotkanego mężczyznę znała od lat. Tak gawędząc, obie weszły do kuchni, gdzie za stołem siedział... znajomy Jadwigi z pociągu. Okazało się, że jest to jej rodzony brat Augustyn, który pozostał w domu tylko przez dwa dni! Przy pożegnaniu brat i siostra obiecali sobie, że jeszcze się spotkają. Jednak do tego spotkania nigdy nie doszło.

Dlaczego? Ano dlatego, że Augustyn wrócił do Niemiec, a moja babcia za niedługo potem wyszła za mąż i zamieszkała najpierw w Mikulczycach (obecnie dzielnica Zabrza), a w 1924 roku przeniosła się wraz z małżonkiem do leżących już po polskiej stronie Baranowic (obecnie dzielnica Żor), gdzie dziadek objął po swoim ojcu funkcję gajowego. Rodzeństwo znalazło się zatem w dwóch różnych krajach, tymczasem podróż za granicę nie była taka prosta, i to z wielu względów. A po wielu latach, już po drugiej wojnie światowej, nadszedł dzień, kiedy babcia swoim szóstym zmysłem przeczuła, co stało się z jej najstarszym bratem, nim nadeszła oficjalna wiadomość.

To, drodzy Czytelnicy, dopiero pierwsza część tej opowieści. Dalszy jej ciąg poznacie za tydzień. Zapraszam do lektury!

Elżbieta Grymel

Dodaj komentarz

Komentarze

* - pole wymagane

Brak komentarzy
Czytaj także
pokaż więcej
e KULTURA
Rybnik. Miasto z ikrą
Możesz ten artykuł oznaczyć jako przeczytany
Praca w Niemczech
Tresna
Nasza sonda
Czy rząd Polski powinien podnosić sprawę reparacji?




43743,44282,44281,44271,44268,44260,44293,44291,44290,44289,44288,44287,44286,44279,44278,44277,44275,44274,44273,44272,44270,44269,44267,44266,44265,44264,44263,44262,44261,44259,44258,44280,44244,44225,44204,44189,44221,44170,44124,44065,44018,44223,44171,44125,44060,44020,44173,43982,43745,43677,43611,41464,41185,41139,41093,40871,44224,44172,44126,44068,44019,35489,35311,35310,30320,28101